apocalyps

de zon lag laag over de takken
als wilde zij de bladeren pakken
die een voor een zich lieten
vallen op de grond
en aan de andere horizon
de sikkel van de maan

een mooie dag om te vergaan

Advertisements

hiernamaals

mijn hiernamaals bestaat
wanneer men mij ter aarde laat
en iedereen naar huis toe gaat
verstild of uitgelaten
misschien opgelucht
verzuchtend dat het goed zo is
de kroeg in om te praten

mijn hiernamaals ontstaat
terwijl jij mij daar achterlaat
en verder door met leven gaat

jij bent mijn hiernamaals

hint

ik rook
een hint van winter
de dag stond te beginnen
een kille glinstering
verlichtte mij van binnen

terwijl de dag ervoor
nog zacht en zwaar
in warmte zich verloor
heeft iets mij halt doen staan
een kou diende zich aan
verzette stil mijn zinnen

 

zijn

en hij zei
van nu af aan ben ik een zij
en vanaf toen zei zij
ik ben een zij
als iemand haar nog hield voor hij

zij hebben nooit begrepen
waarom dat moest gezegd
en hoe hij zomaar zij kon zijn

tot aan het eind klonk het verwijt

hij was zichzelf kwijt

Gebed

ik weet steeds minder
wat ik bid
vooral
tot wie
en hoe
maar soms
moet iets me
zo diep
van het hart
dat als vanzelf
een hartenkreet
zichzelf uitzendt
en waar ze dan beklijft
en hoe
dat regelt zich
vanzelf wel
want net zoals
de hartenkreet
zichzelf uitzendt
zal dan niet
als vanzelf
mijn hartenkreet
zich nestelen
daar waar zij
wordt gehoord

Leugen

lieg tegen me
dat het beter wordt
dan lieg ik terug
dat ik me daardoor
beter voel
die leugen dient
een hoger doel
dan zijn we beiden
de verrader
en tegelijk
brengt het ons nader
als je begrijpt wat ik bedoel

 

Poultry

the way her crackling neck snaps
the way her feathers dance
the way she softly stares at me
with that sudden velvet glance
the way she graciously glides
towards the disassembly line
in order to be parted
forever from her spine
and in the end I cautiously
take her in my arm
I make a cosy fire
to keep her safe and warm
she gets a crunchy blanket
and I think by candlelight
there’s poetry in poultry
and then I take a bite